سیالات حفاری

معماری فرهنگ قوم لر حفاری وسیالات حفاری تمدن لرستان

 
عناصر خطی درمعماری وکار برد ان
نویسنده : رضا سپهوند - ساعت ٢:۳٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/۱٩
 

 

 

 

 

 


قبل از این که بخواهیم یک طراحی خوب داشته باشیم باید اول ابزارهای یک طراحی را بشناسیم و بعد از شناخت عناصر طراحی حتما می توانیم ایده خود را با هدفی مشخص ، ایجاد کنیم.

دو عنصر بسیار ساده ولی مهم عناصر inline و block-level می باشد که در عین سادگی نقش تعیین کننده ای در طراحی  دارد. همه طراحان با این عناصر کار می کنند ولی تعداد کمی می توانند از ویژگیهای آنها به نحو احسنت استفاده کنند .در این مقاله در ابتدا شما با این عناصر و  ویژگیهای آن آشنا می شوید و سپس با یک مثال کاربردی نحوه استفاده از آن را درک خواهید کرد.

بعضی از برچسب های html باعث ایجاد شکستگی در خط می شوند یعنی هر عنصر که بعد از آن اضافه شود در یک خط بعد از آن قرار میگیرد و عناصر قبل از آن در یک خط بالاتر قرار می گیرند به این عناصر block-level می گویند . به مثال زیر دقت کنید

عنصرp یک عنصر بلوک است و در خط شکستگی ایجاد می کند و اگر در وسط یک پاراگراف  و برای یک متن اضافه شوند ، آ ن متن از بالا در یک خط جدید قرار می گیرد و متن پایین هم از یک سطر جدید آغازمیگردد

کد:

this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test <p>this is a test .this is a test .this is a test </p>this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .

نمایش در مرورگر :

this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test

this is a test .this is a test .this is a test

this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test .this is a test

ولی عناصر درون خطیinline) ) باعث شکستگی در خط نمی شوند .مثل برچسب b . استفاده از این برچسب برای نمایش فونت توپر  می باشد در هر کجای متن می باشد که بدون شکستگی در متن ایجاد می شود.

کد:

this is a test. <b>this is a test . </b>this is a test .this is a test .this is a test

نمایش :

this is a test. this is a test . this is a test .this is a test .this is a test

عناصر بلوک می توانند عناصر درون خطی را درون خود جا دهند و یا یک عنصر بلاکی دیگر را درون خود جای دهند .عناصر بلوک  کل عرض صفحه را اشغال می کنند مثل برچسب های div  h1  p  ul  ol ولی عناصر درون خطی فقط عرض عنصری که ان را در بر گرفته را اشغال می کند مثل برچسب هایa b

تا اینجا متوجه شدیم این عناصر چگونه روی صفحه ما اثر می گذارند ولی آیا می توان یک عنصر بلوک را به درون خطی تبدیل کرد و یا بلعکس واینکه ضرورت این کار چیست؟

به مثال زیر دقت کنید در این مثال یک متن لینک داده شده و از آنجایی که برچسب a یک عنصر ذاتا درن خطی می باشد  شکستگی در متن ایجاد نمی کند

کد :

this is a test.<a  href=”#” > this is a link </a> . this is a test .this is a test .this is a test

نمایش :

this is a test. this is a link . this is a test .this is a test .this is a test

ولی می توان این عنصر درون خطی را با دستورات css به عنصر بلوک  تبدیل  کرد

کد :

this is a test.<a  href=”#” class=” block”> this is a link </a> . this is a test .this is a test .this is a test

کد css :

a.block:link{

display: block

}

نمایش :

this is a test.

this is a link.

this is a test .this is a test .this is a test

با خصوصیت display می توان این  تبدیل را انجام داد . هم چنین برای تبدیل یک عنصر بوک به درون خطی از دستور

Display:inline استفاده می کنیم

یک مورد استفاده را از این تبدیل را بررسی می کنیم تا به ضرورت آگاهی از این قوانین پی ببریم :

فرض کنید یک منو با جدول ساخته اید( منوی اول فایل)

در هر سلول یک لینک قرار دارد ولی زمانی که ماوس را روی هر سلول می برید لینک عمل نمی کند یعنی حتما باید ماوس روی متن لینک داده شده برود تا لینک عمل کند.پس این یک طراحی غیر حرفه ای می باشد .شما باید زمانی که ماوس را روی  هر سلولی می برید لینک مربوطه فعال شود تا دسترسی به منوها محدود نباشد . برای این کار برای هر لینک که به طور پیش فرض حالت inline دارند ،را به حالت block-level تبدیل می کنیم تا لینک کل سلول جدول را شامل شود(منوی دوم فایل

عناصر سازه‌ای اساسی ساختمان عبارتند از:

عناصر خطی (ستون و تیر)، عناصر سطحی (دیوار و دال) و عناصر فضایی (پوش نما یا هسته مرکزی).
ترکیبی از این عناصر اساسی سازه استخوان‌بندی ساختمان را به وجود می آورد. راه‌حل‌های ممکن بی‌نهایت زیادی را می‌توان در پیش چشم تجسم نمود که متداول‌ترین آنها عبارتند از:
1- دیوارهای باربر موازی: این سیستم از عناصر صفحه‌ای قائم تشکیل شده است و اکثراً برای ساختمانهای آپارتمانی بکار می‌رود که در آنها فضاهای آزاد بزرگ لازم نیست و سیستم‌های مکانیکی سازه‌ هسته‌ای را ایجاب نمی‌کند.
2- هسته‌ها و دیوارهای باربر نمایی: عناصر صفحه‌ای قائم و حول سازه هسته دیوارهای خارجی را تشکیل می‌دهند. در این روش فضاهای داخلی باز ایجاد می‌شود که وسعت آنها بستگی به ظرفیت سازه کف در پوشاندن دهانه ها دارد.
3- صندوق‌های خود متکی: صندوق‌ها واحدهای سه بعدی پیش ساخته‌ای هستند که وقتی در محل قرار می‌گیرند و به یکدیگر متصل می‌شوند به سازه با دیوار باربر شبیه می‌باشند.
4- دال طره شده: در این سیستم کف‌ها به یک هسته مرکزی متکی می‌باشند و فضای بدون ستونی ایجاد می‌کنند.
5- دال مسطح: این سیستم صفحه‌ای افقی بطور کلی شامل دال‌های بتنی کف با ضخامت یکنواخت می‌باشد که روی ستون‌ها قرار دارند. در این روش تیرهای با ارتفاع مقطع زیاد وجود ندارد و به حداقل ارتفاع طبقه می‌توان دست یافت.
6- سیستم فاصله‌گذاری: سازه‌های قاب طره‌ای با ارتفاع طبقه، برای ایجاد فضای قابل استفاده در داخل و بالای قاب، یک طبقه درمیان بکار برده می‌شوند.
7- سیستم معلق: در این سیستم با بکاربردن عناصر معلق بجای ستون ها برای حمل بارهای کف،‌ استفاده مؤثر از مصالح نتیجه می‌گردد. در این سیستم کابل‌ها بارهای وزن را به خرپاهایی که از یک هسته مرکزی طره شده‌اند حمل می‌کنند.
8- خرپاهای متناوب: خرپاهای به ارتفاع طبقه چنان قرار می‌گیرند که کف هر طبقه بصورت یک در میان روی قسمت تحتانی و یا فوقانی یک خرپا واقع می‌باشد.
9- قاب صلب: عناصر خطی بوسیله اتصالات صلب به یکدیگر متصل می‌شوند و تشکیل صفحات قائم و افقی می‌دهند. ارتفاع طبقه و فاصله ستون‌ها از ملاحظات تعیین کننده طرح در این سیستم می‌باشند.
10- قاب و هسته مرکزی: قاب صلب بارهای جانبی را اساساً بوسیله خمش تیرها و ستونها تحمل می‌کند. چنین سیستم‌های هسته‌ای، دستگاه‌های مکانیکی و حمل و نقل را در خود جای می‌دهند.
11– قاب خرپایی: ترکیب نمودن یک قاب صلب با خرپاهای برشی قائم بر مقاومت و سختی سازه می‌افزاید. طرح این سازه ممکن است براساس استفاده از قاب برای مقاومت در مقابل بارهای وزن و مزایای قائم در برابر باد صورت گیرد.
12- قاب با خرپاهای کمربندی و هسته مرکزی: خرپاهای کمربندی ستون‌های نما را به هسته مرکزی متصل می‌نمایند و بدین ترتیب عمل انفرادی قاب و هسته مرکزی را حذف می‌کنند.
13- لوله در لوله: ستون‌ها و تیرهای خارجی ساختمان چنان مجاور هم قرار داده می‌شوند که نمای ساختمان ظاهراً شبیه دیواری با سوراخ‌های متعدد پنجره‌ای است. در این حالت هسته (لوله) داخلی با لوله نما در حمل بارها سهیم بوده و بر سختی آن می‌افزاید.
14- لوله‌های دسته شده: سیستم لوله‌های دسته شده را می‌توان بصورت مجموعه‌ای از لوله‌های انفرادی تجسم کرد که تشکیل یک لوله چند واحدی را می‌دهند. بدین ترتیب آشکار است که بر سختی سازه افزوده می‌گردد. این سیستم بلندترین ارتفاع و بیشترین سطح کنار را امکان پذیر می‌سازد.

از نقطه نظر کلی و در قالب بخش بندی فضایی، سیستم های سازه ای به انواع زیر نیز تقسیم بندی می شوند:
1-سازه با عملکرد شکلی:سیستمهای متشکل از مصالح انعطا ف پذیر غیر صلب هستند که در آنها توزیع نیروها تحت تا ثیر طراحی ویژه فرم و پایداری مشخصه فرم قرار می گیرد.
سازه های کابلی ،سازه های چادری ،سازه های بادی ،سازه های قوسی
2-سیستم سازه با عملکرد برداری: سیستم های متشکل از اعضای کوتاه،توپرو مستقیم الخط هستند که در آنها توزیع نیروها از طریق تجزیه برداری یا به عبارت دیگر تجزیه چند جهت منفرد انجام می شود.
خرپا های تخت،خرپاهای قوسی (گنبد ژئودزیک)،خرپاهای فضایی
3-سازه های مقطعی:سازه های تیر وستون،سازه های قابی ،دال تخت
4-عملکرد سطحی: سیستمهای متشکل از مصالح انعطا ف پذیرودر بعضی موارد صلب هستند،که در آن توزیع نیروها از طریق مقاومت سطحی و فرم ویژهء سطوح انجام می شود. سازه های پوسته ای

 

سازه با عملکرد شکلی:
الف-سازه کابلی: اعضای اصلی که همان کابل ها هستند به صورت کششی عمل می کنند. در این سازه یک دکل قائم یا مایل به صورت متقارن یا نامتقارن وظیفه مهار نیروها ی کششی کابل ها و تبدیل آنها به تنش فشاری و انتقال آن به پی را بر عهده دارد.
1- تاثیر فرم وشکل سازه در معماری:ستون فقرات اصلی سازه و کابل های کششی به صورت نمایان در این نوع سازه ها دیده می شود. ستون های قطور در مرکز تقارن سازه به صورت خطی دبده می شود و ستون های فرعی در این نوع سازه دیده نمی شود.
2- ابعاد تحت پوشش این نوع سازه : ابعاد دهانه ها در این نوع سازه تا مقدار زیادی قابل افزایش است اما از نظر ارتفاع به دلیل محدودیت در ارتفاع ستون های اصلی با محدودیت مواجه هستیم.
3- مواد و مصالح اصلی : جنس ستون اصلی می تواند از فولاد یا بتن یا به صورت ترکیبی باشد. سازه های کششی می توانند از میلگرد یا کابل های فولادی زنگ نزن انتخاب شوند. پوشش سقف نیز می تواند از بتن یا مصالح مناسب دیگر استفاده شود.
4- شرایط توسعه آتی : با توجه به خطی بودن سازه امکان توسعه موجود می باشد، در غیر اینصورت امکان توسعه در آینده ممکن نمی باشد.
5- زمان بهره برداری سازه : با توجه به کارخانه ای بودن اکثر اجزا و اجرای آنها به صورت مونتاژ ، زمان ساخت و سرعت ساخت سریع است.
6- سازگاری با شرایط اقلیمی : در صورت مهار صحیح این سازه در مقابل بادهای شدید مشکلی در اقلیم یزد در مورد این سازه دیده نمی شود.
7- دوام و طول عمر : اعضای فلزی که در این سازه به صورت اعضای کششی و تنش فشاری و خمشی به کار گرفته
می شوند در مدت زمان طولانی ممکن است در صورت نگهداری ناصحیح دچار خوردگی شوند.
عناصر ذهنی:
در این نوع سازه ما با انبوهی از خطوط و نقاط مواجه هستیم که پدید آورنده سطوح هستند. برخورد خطوط سازه ای و محلهای برخورد (گره ها) که به وفور در این نوع سازه ها به چشم می آید نوید استحکام و فضای صنعت زده را در ذهن مجسم می کند. خطوط و نقاطی که به شکل قانون مند با هم تلاقی یافته اند و کل یعنی سطح یا سطوح را پدید آورده اند.البته با توجه به اشکال متفاوت این نوع سازه و نوع خطوط و گره های متفاوتی که دیده می شود، احساسهای گوناگونی نیز درناظر پدید می آید.استفاده از عناصر غیر سازه ای مانند سقف کاذب می تواند از جمله عوامل تغییر دهنده حس این نوع فضا باشد.

عناصر بصری:
با توجه به اشکال متفاوت این نوع
سازه ها و ویژگیهای منحصر به فرد هر کدام از آنها ما شاهد تنوع فراوانی در فرم این گونه سازه ها نیز هستیم.استفاده از این نوع سازه به همین شکل خالص خود و بدن پوشاندن عناصر سازه نگا ها را جذب زیبایی سازه ای اجزا خواهد کرد.همچنین عناصر غیر سازه ای نیز مانند پوششها و پنلهای جدا کننده با توجه به رنگ و جنس و بافت خود می توانند حواس بیننده را به خود مشغول سازد و یا با اشیاء نمایش داده شده معطوف سازد.شکل دایره گون این نوع سازه شدیدا مرکز گرا و اشکال دیگر آن مانند قابهای چند ضلعی انسان را به تکاپو در محیط و کنجکاوی در آن وادار می سازد.

نحوه اشغال فضا:
در این نوع سازه می توان از دیوار باربر و یا در شکل صحیحتر آن از ستون برای انتقال نیروی سقف به زمین استفاده کرد.استفاده از ستون قابلیت استفاده بهینه از فضا را برای ما ممکن می سازد .استفاده از کابلهای نگه دارنده در انواع دیگر این نوع سازه، اجازه استقرار به سایر بناها را در نزدکی خود نمی دهد.این نوع سازه بدلیل سیستم سازه ای خاص خود قابلیت ترکیب با سایر سیستمها رادارد.یکی از نکات مثبت این نوع سازه عدم استفاده از ستونهای نگه دارنده داخل فضا است که میدان دید وسیعی را در داخل بوجود می آورد.
ب- سازه های چادری
1-فنی: الف- نیروی کششی بوسیله کابل به زمین منتقل می شود بنابراین مقداری از فضای اطراف را اشغال می نماید.
ب-نیروی فشاری توسط دیرک های داخلی،قوس های داخلی ویا دیرک های خارجی تامین می شود.
2-این نوع سازه اکسپوز می باشد.
3-دایمی یا غیر دایمی:اکثرا سازههای موقتی هستند زیرا چادرها مقاومت کمی در برابر نور خورشیددارنداما اخیرا از پوسته های فایبرگلاس ،تفلون اپونت استفاده می شود که مقاومت این سازه ها را تا 20 سال در برابر نور خورشید مقاوم ساخته اند.
4-فرمی :با توجه به نوع وفرم تکیه گاه های فشاری فرم سازه بدست امده متفاوت است.
5-مصالح:چادر ،پوسته های فایبر گلاس ،کابل برای عناصر کششی ،دیرک های فلزی یا چوبی برای عناصر فشاری
6-نسبت به باد :تمایل به فرو ریختن در برابر نیروی رو به بالا ی باد که مهار این نیرو باید توسط کابل های مضاعف انجام شود .
7-مقاومت بسیار کمی در برابر آتش سوزی دارد.
8-با توجه از مصالح سبک استفاده می شود براحتی قابل توسعه هستند
9-روش ساخت :ابتدا مصلح انتخاب میشوند ودر محل اجرا برپا میشود.
10- با توجه به اینکه از نظر اقتصادی و زیبا شناسی قابل توجه هستند در آینده سهم بیشتری در سازه ها ی ساختمانی خواهند داشت.

عناصر ذهنی:
خیمه یا چادر در اقلیم گرم و خشک کویری یاد آور آسایش و فرار از گرما و سرمای طاقت فرسای کویر است. استفاده از شکل چادر و استفاده از آن در یک محیط کویری یک از مناسبترین گزینه ها ی پیش روی معمار برای طراحی محیطهای وسیع و حتی کوچک نمایشگاهی است.محیطی که بازدید کننده در آن می تواند با آسایش خیال به بازدید از اشیاء نمایشگاه بپردازد و در سایه این نوع سازه که یادآوری از سرپنای گذشتگان است خود را در یک محیط مدرن ، ولی در کنار سنت احساس کند.خطوطی که با انحنای حساب شده خود سطحهایی را در کنار هم جای داده اند تا این سطوخ هم فرم نرم خود را از انحنای این خطوط بگیرند.

عناصر بصری:
انحنا ، قوس و سایر فرمهای نرم و به شدت باور پذیر از مشخصات بصری این نوع سازه است.نوع پوشش سازه و رنگ و بافت آن می تواند نقش زیادی در درک بازدید کننده از محیط نمایشگاهی داشته باشد. آرامش و نشاطی که یک بازدید کننده ، جهت بازدید از یک محیط نمایشگاهی نیاز دارد به خوبی توسط این نوع سازه قابل دسترسی می باشد.

نحوه اشغال فضا:
این سازه ها به یک یا چند ستون مرکزی در داخل محیط سازه (بجز نوعی خاص) نیاز دارند .این به معنای محدودیت در ارائه یک فضای وسیع بدون موانع بصری است.کابلهای نگه دارنده تا چندین متر اطراف این سازه را اشغال می کنند که این موضوع از قرار گرفتن سایر ابنیه در نزدیکی این نوع سازه جلوگیری خواهد کرد و محیط اطراف تا شعاع چندید متری باید به محوطه سازی و فضای سبز اختصاص یابد.
ج- سازه های پنوماتیک(با دی)
سازه های پنوماتیک بارها را از طریق پوسته هایی با تنظیم فشار داخلی به تکیه گاه انتقال می دهند.
1-فنی: الف )باز شوها: مشکل اساسی در سازه های متکی بر هوا تامین دسترسی ها به فضای داخلی ودر عین ثابت نگه داشتن فشار داخلی میباشد.
ب)کنترل افت فشار: کاهش فشار به دلیل پارگی در سطح پوسته، وزن برف، قطع برق در صورتی که از وستیل مکانیکی استفاده شود
.باید پیش بینی های لازم در برابر مشکلات بالا در نظر گرفته شود که سازه دچار فرو ریزش نشود.
2-این نوع سازه اکسپوز میباشد.
3-اکثرا غیر دایمی میباشد.
4- فرمی: تمامی سازه های متکی بر هوا تمایل به شکل نیمکره دارند انحنای انها باید حداقل در یک جهت محدب باشند. که البته از اشکال دیگر مانند زین اسبی ،بیضی دوران یافته نیز میتوان استفاده نمود.
5-مصالح: الف- پوسته های فایبر گلاس با پوشش تفلون ،پوسته های پلی وینیل با رنگ های متفاوت ، پلی استر با پوشش پی وی سی.
6-اقلیم:الف- خورشید: بسته به جنس مصالح مقاومت متفاوت است که فایبر گلاس مقا ومت بیشتری دارد.
ب- تمایل به فرو ریختن در مقابل باد را دارد.
7-مقاومت بسیار کمی در برابر آتش سوزی را دارد.
8-شرایط توسعه آتی: نوع پرشده از هوا قابل توسعه هستند.
9-روش ساخت:اکثرا به صورت کار خانه ای هستند.

عناصر ذهنی:
شاید در نخستین نگاه این سازه ها به شدت نا پایدار و نا مطمئن به نظر برسند و این تجسم نا بجا بیشتر بدلیل تصور ذهنی ما از نام این نوع سازه است.ولی به هنگام قرار گرفتن در فضای این نوع سازه ، بیننده با فضایی متفاوت از تصور ذهنی خود روبرو خواهد شد.فضایی مطمئن که با توجه به شکل و فرم سازه بسیار پایدار بنظر می رسد.یکپارچکی سطوح و خطوط در این نوع سازه به پذیرفتن پایداری آن کمک شایانی خواهد کرد. از طرف دیگر خطوط زیادی که جداکننده سطوح
جداره این نوع سازه است مشاهده می شود که این نکته تقسیم فضایی را در ذهن بیننده راحتتر می کند و او را در درک بیشتر فضای داخلی کمک می کند.

عناصر بصری:
نرمی فرمهای داخلی بنا و تحرک و پویایی جداره در مقابل جریان هوا حس آرامش و تحرک را در استفاده کننده این نوع فضا بر می انگیزد.رنگ و جنس جداره می تواند ابزاری مفید برای طراح باشد تا بازدید کننده را به آنچه در نظر دارد برساند. به دلیل سادگی ذاتی فضای داخلی این نوع سازه ارتباط با اشیا داخل نمایشگاه به آسانی برقرار خواهد شد.

نحوه اشغال فضا:
این نوع سازه به سایر بناها اجازه می دهد که در کنارش مستقر شوند.ولی تاثیر منفی خاصیت باد شکنی سایر ابنیه و تاثیر منفی آن بر فشار هوای اطراف سازه را نباید از نظر دور داشت. به دلیل عدم استفاده از ستون و اجزای باربر داخل این فضا ،محدوده دید وسیع و بدون مانع بصری در داخل سازه بوجود خواهد آمد. گسترش فضا در جهت عمودی در این نوع فضا با مشکلاتی روبرو خواهد شد و بهتر است این نوع سازه تنها در یک سطح اجرا شود.

http://www.civilgate.com/persian/images/stories/8710/highrise-structure.jpg

سیستم سازه با عملکرد برداری:
الف- خرپاهای تخت: در خر پاها تمام اعضا کششی یا فشاری عمل می کنند.واحد هندسی خرپا مثلث است در صورت تبدیل به واحد هندسی غیر مثلث خرپا نا پایدار
می شود.
1- فنی:خرپاها می توانند نیروی سقف را به وسیله ی دیوارهای بار بر و یا ستون های فولادی به پی انتقال می دهند.دهانه های بالای 5متر را پوشش می دهند و در ارتفاع محدودیت خاصی ندارند.
2- این سازه می تواند به صورت اکسپوز یا غیر اکسپوز در فضاهای معماری استفاده شود.
3- اکثرا به صورت سازه های دائمی هستند.
4- فرمی: خرپاها بیشتر برای پوشش سفف های تخت یا شیروانی به کار برده می شود.
5- مصالح: خرپاها اکثرا فولادی یا چوبی هستند وبرای پوشش ازبتن ،چوب یا طاق ضربی استفاده می شود.
6- اقلیم: به علت پوشش نازک سقف و صاف بودن آن تبادل حرارتی با بیرون باید کنترل شود و اعضای پوششی در مقابل آفتاب و بادهای شدید این اقلیم محا فظت شود.
7- با توجه به نوع مصالح مقاومت در برابر آتش سوزی متفاوت است .
8- - شرایط توسعه آتی: با توجه به خطی بودن سازه امکان توسعه موجود می باشد.
9- روش ساخت: بیشتر به صورت کارگاهی می باشد.

عناصر ذهنی:
خطوط و نقاط تلاقی آنها در این گونه سازه ها عناصر اصلی شکل دهی به فرم سازه هستند.تنوع و کثرت و تکرار این خطوط و نقاط برخورد تداعی کننده یک محیط صنعت زده و ماشینی است. احساس برتری انسان بر محدودیت ابعاد را می توان در این گونه سازه ها با عظمت بسیار به خوبی دید.استحکام و اطمینان از سازه به خوبی در داخل و خارج از این سازه ها مشهود است.البته استفاده از فنون خاص مانند بکار بردن سقف کاذب و پنلهای جدا کننده ، در داخل بنا می تواند تا حدودی حس عظمت صنعتی و ماشینی این فضاهای داخلی را کنترل کند و این هنری است که معمار باید از آن به نحو شایسته ای برای درک کافی و مناسب محیط برای بازدید کننده استفاده کند.

عناصر بصری:
خر پاها از جمله سازه های شکل پذیرند. هرچند که شکل پذیری آن در برابر انواعی دیگر از سازه ها مانند پوسته ها کمتر به نظر می رسد.اشکال تخت و مسطح و قوسها و گنبدها از جمله اشکالی هستند که توسط خر پاها قابلیت پدید آمدن دارند.پوشش خرپاها که می تواند از مصالح مختلف و اکثرا فلز باشد و همچنین پوشش داخلی بنا و دیوارهای اطراف این گونه سازه ها ، با توجه به جنس و رنگ و بافت خود می توانند احساس زیبا شناسانه و یا غیر زیبا شناسانه را در بیننده تداعی کنند. همگون بودن عناصر سازه ای و غیر سازه ای مانند اجزای خرپا و پوششهای سقف باید مد نظر قرار گیرند تا تضاد منفی ایجاد نشود.
نحوه اشغال فضا:
استقرار سایر انواع سازه در کنار این نوع از سازه ها مجاز است.خرپاها به راحتی با انواع سازه ها ترکیب می شوند.عدم استفاده از ستون و اجزای باربر داخل این گونه سازه ها ، می تواند میدان دید بدون مانع بصری را بوجود آورد.بدلبل عدم استفاده از دیوار های بابر استفاده از این نوع سازه برای بوجود آوردن محیطهای نیمه باز مناسب است. استفاده از سطوح مختلف و تعدد طبقات به راحتی در این گونه سازه ها قابل وصول است.

ب-سازه های فضایی(space frame)
نوعی خرپای سه بعدی است که واحد های آن چهار ضلعی ،هشت ضلعی وکلیه چند ضلعی های دیگر است.
1-فنی:اعضای تشکیل دهنده سازه ای لوله هل و گوی های فلزی می باشند.ارتفاع خود سازه می تواند تا 3 درصد طول دهانه کاهش پیدا کند(ضخامت سقف)تکیه گاهها میتواند به صورت مرکزی و یا در گوشه ها در نظر گرفته شود.ارتفاع سازه و طول دهانه دارای محدودیت چندانی نمی باشد.
2-به دلیل فرم جالب این سازه بیشتر به صورت اکسپوز به کار گرفته می شود.
3- اعضای سازه ای به صورت دائم یا غیر دائم قابل استفاده هستند و اعضای سازه ای با کمترین آسیب قابل استفادهء مجدد می باشند.
4-فرمی: سازه های فضایی بیشتر برای پوشش سفف های تخت یا هرمی به کار برده می شود.
5-مصالح :اعضای اصلی فولاد یا آلیاژی از آن می باشند و پوشش اگر استفاده شود بنابر نظر طراح از مواد متنوعی می توان استفاده کرد.
6-اقلیم : تبادل حرارتی با بیرون در این سازه باید کنترل شود.
7-آتش : به لیل فلزی و آلیاژی بودن اعضا باید در برابر آتش سوزی محافظت شود.
8- شرایط توسعه آتی : با توجه به خطی بودن سازه امکان توسعه موجود می باشد.
9- روش ساخت: کلیه اعضای سازه در کارخانه به صورت جداگانه ساخته می شود و در کارگاه مونتاژمی شود.

ج-گنبد های ژئودزیک
سازه فضا کار کروی است که بارهای وارده را از طریق اعضای خطی که در یک گنبد کروی شکل قرار دارند به تکیه گاهها منتقل می کنند .
1-فنی: این سازه نیازی به دیوار باربر یا ستون ندارد و می تواند بارها را مستقیما به پی ها منتقل کنند.
2-به دلیل فرم جالب این سازه بیشتر به صورت اکسپوز به کار گرفته می شود.
3- اعضای سازه ای به صورت دائم یا غیر دائم قابل استفاده هستند و اعضای سازه ای با کمترین آسیب قابل استفادهء مجدد می باشند.
4-فرمی:با فرم های 4/3، 2/1، 4/1، قابل استفاذه هستند.
5-شرایط توسعه :به دلیل فرم گنبدی امکان توسعه نمی باشد اما در صورتی که اعضا مجددا مورد استفاده قرار گیرند ابعاد مورد نیاز را می توان به وجود آورد.
سایر خصوصیات همانند سازه های فضا کار می باشد
عناصر ذهنی:
کثرت خطوط و گره ها و گسترش آنها در سه بعد و ایجاد سطوح در جهات مختلف از جمله خصوصیات این نوع سازه ها است.بازی با خطوط سطوح و نقاط به خوبی در این گونه سازه ها قابل دسترس است.حاصل این بازی بوجود آمدن حس استحکام و اطمینان از سازه در بیننده و بازدید کننده است . این سازه ها می توانند به عنوان نشانی از نفوذ صنعت در زندگی انسان امروزه تلقی شوند، ولی نه به آن شدتی که خرپاهای دو بعدی این کار را انجام داده اند.

عناصر بصری:
این سازه ها قابلیت تبدیل با اشکال مختلف را دارند و اشکال مختلف به راحتی توسط این نوع از سازه ها قابل دستیابی هستند.پوشش مناسب داخل و خارج سازه در کنار فرمهای نرم خر پاها می تواند آرامش و اطمینان را برای بازدید کننده به وجود آورد.استفاده از مصالح مناسب با رنگ و بافت کنترل شده در محیط داخلی بنا به نحوه درک بازدید کننده از نمایشگاه و موضوعات نمایشگاهی کمک شایانی خواهد کرد.

نحوه ی اشغال فضا:
یک سازه فضا کار ساده جهت استقرار نیاز به حداقل 3 پایه در داخل بنا دارد.علاوه بر این در گونه های پیچیده تر نیاز به ستونهای داخلی افزایش می یابد و این به معنای عدم وجود یک میدان دید بدون محدودیت در فضای داخلی سازه است. استقرار سایر ابنیه باید با رعایت حریم چند متری که با توجه به ابعاد این نوع سازه تعیین
می شود صورت می گیرد. استقرار سطوح و طبقات در این گونه از سازه ها به راحتی ممکن نمی باشد و نیاز به شرایط خاص دارد.

سازه های پوسته ای
1-فنی :این سازه نیاز به تکیه گاه ممتد روی زمین دارد که این تکیه گاهها بستگی به طرح معماری دارد . این سازه برای دهانه های متفاوت قابل اجرا است.
2- این نوع سازه به صورت اکسپوز می با شد.
3-به صورت دائم مورد استفاده قرارمی گیرد.
4-فرمی: این سازه به فرم های گنبدی،استوانه ای ،زین اسبی ،پوسته های متقاطع وشکل آزاد مورد استفاده قرار می گیرند.
5- مصالح :اغلب از بتن ساخته می شود اما از تخته های چندلایه،فلز ،و پلاستیک های شیشه ای هم می توان استفاده نمود.
6-اقلیم:به علت پوشش نازک سقف وجنس آن تبادل حرارتی با بیرون باید کنترل شود اما خود سازه در برابر عوامل اقلیمی مقاومت نسبتا خوبی دارد.
7-آتش سوزی: با توجه به نوع مصالح مقاومت در برابر آتش سوزی متفاوت است.که بتن از سایر مصالح مقاوم تر است.
8- شرایط توسعه آتی :فرم های استوانه ای و زین اسبی قابل توسعه در آینده می باشند.
9-روش ساخت: سازه های پوسته ای در محل کار گاه اجرا می شوند

عناصر اصلی معماری

http://www.marpiich.com/images/white.gif

 

عناصر اصلی معماری

نقطه :
نقطه اصولا مکانی را در فضای مورد نظر مشخص مینماید که فاقد طول عرض و عمق می باشد نقطه به عنوان عنصر اصلی فرم میتواند مشخص کننده دو سر یک خط-تقاطع دو خط- بر خورد خطوط در گوشه های یک سطح یا یک حجم باشد و نقطه در مرکز محیط خود دارای تعادل و سکون است-وقتی نقطه از مرکز خود دور میشود یک کشش بعدی بین نقطه و محیط خود به وجود می اورد .


عناصر نقطه ای در معماری :
نقطه فاقد بعد است برای تجلی عینی مکانی در فضا یا روی زمین نقطه را یک عنصر خطی و عمودی مانند یک ستون یک هرم یک برج باید تصور نمود یعنی یک عنصر مثلا ستون شکل در پلان به صورت یک نقطه دیده میشود.


دو نقطه :
دو نقطه مبین خطی است که ان دو را بهم متصل میسازد با این که دو نقطه به خط طول محدودی میدهد ولی ان خط میتواند بخشی از یک محور نا محدود باشد .

خط :
از امتداد دو نقطه خط به وجود می اید خط دارای طول است ولی فاقد عرض و عمق می باشد در حالیکه نقطه بطور کلی و در ماهیت ایستاست ولی خط معرف یک حرکت مسیر نقطه می باشد و دارای جهت حرکت و رشد است خط عنصر مهمی در شکل گیری هر عنصر بصری است و میتواند به اشکال اتصال -رابط-نگهدارنده-محیط کننده یا قطع کننده باشد و تعزیف کننده لبه ها -شکل دهنده سطوح حتی تجزیه کننده وجوه سطوح باشد با این که خط فقط یک بعد دارد ولی به جهت قابل رویت بودن باید تا حدی ضخامت داشته باشد .
عناصر خطی در معماری :
عناصر خطی عمودی میتواند برای معرفی احجام شفاف فضا به کار روند مانند نگهداری اسقف بالای سر یا مانند چهار مناره یک مسجد بطور کلی در معماری خط بیشتر میتواند یک عنصر فرضی باشد تا عینی مانند خطوط محور که نظام دهنده بوده که حول ان عناصر میتوانند به طور متقارن گرایش یابند با انکه فضای معماری به صورت سه بعدی می باشد ولی مسیر حرکت در داخل یک بنا و ارتباط فضاها نسبت به یک دیگر ممکن است شکل خطی به خود بگیرد و حتی ساختمانها میتوانند دارای یک شکل خطی باشند و در طول مسیر حرکت ساماندهی شده باشند و در مقیاس کوچک خط میتواند عامل تفکیک و تجزیه لبه ها وجوح سطحها و حجمها باشد.

از خط به سطح :
دو خط موازی میتوانند از نظر بعدی معرف یک سطح باشند تکرار یک لایه فضای خالی بین انها می تواند معرف ارتباط بعدی ئ هر چه این خطوط به یکدیگر نزدیک تر باشند احساس سطح قوی تر است و تکرار مجموعه ی خطوط موازی به درک ما از سطح کمک می کند مانند یک ردیف ستون که معرف یک سطح و دیواری باز و منفصل در محل می باشد.


عناصر خطی معرف سطوح :
ردیف ستونها برای معرفی سطح نمای بناها بکار میروند به خصوص در ساختمتنهای عمومی که مشرف به فضاهای بزرگ هستند. و نقش پوششی داشته و بی نظمی های داخلی را می پوشاند ستونها علاوه بر عهده دار بودن نقش سازهای و نگهدارنده سطوح بام میتوانند ارتباط تقسیمات داخلی را با فضاهای اطراف میسر سازند و عناصر خطی عمودی و افقی با یکدیگر میتوانند معرف حجمی از فضا باشند و فرم هر حجمی فقط به وسیله ترکیب عناصر خطی معین شود .


سطح :
از امتداد خط (به غیر از جهت اصلی خود) سطح را به وجود می اورد و دارای طول و عرض بوده و فاقد عمق می باشد در شکل گیری یک تر کیب بصری سطح حدود یا مرزهای یک حجم را تعریف می کند و سطح به عنوان عنصری کلیدی در دانش طراحی معماری می باشد سطوح در معماری احجام سه بعدی فرم و فضا را تعریف می کنند خصوصیات هر سطح اندازه شکل رنگ و بافت ان می باشد.
انواع کلی سطح که در طراحی به کار میروند عبارتند از:1-سطح سقف-ماننند سطح بام کهمحافظ اصلی ساختمان از عوامل طبیعی هوا سر پوش و سر پناهها در فضای معماری 2-سطح دیوار-سطح عمودی ذیوار در تعریف بستن فضا از نظر بصری فعال تر می باشد3-سطح کف سطح زمین از نظر فیزیکی بپایه و از نظر بعدی تکیه گاه فرم ساختمانی می باشد .

عناصر سطح گونه در معماری :
سطح زمین در منتها نگهدارنده کلیه ساختمانهای معماری است و اصولا خواص توپو گرافیک سطح زمین با شرایط اب و هوای محل به فرم ساختمانی که در ان محل احداث میشود اثر می گذارند.ساختمانه میتواند پایین تر از زمین (در زمین فرو رود)یا بر روی سطح زمین یا بالاتر از سطح زمین قرار گیرد.یا بهطور کلی سطح زمین میتواند در شرایطی باشد که فرم را تحت تاثیر و انرا تغییر دهد مثلا میتواند بالا بیاید و نماینگر یک محل مقدس یا مهم باشد یا میتواند گور شده و سپری برای عوامل طبیعی باشد و اگر مسطح باشد میتواند یک سکوی مناسب برای اجرای بنا باشد .

سطح کف نیز میتواند پله پله بوده و یا اختلاف سطح در کف وجود داشته باشد و کف را برای احجام مختلف دارای هویت نماید و مقیاس یک فضا در کف را بشکند سکوها در کف برای نشستن -نگاه کردن و برای نمایش ایجاد میشود که میتواند بقدری بالا بیاید تا مکانی مقدس را تعریف نماید و یکی از عناصر بسیار مهم در طراحی میباشد فرم رنگ شکل و بافت سطح کف تعیین کننده شدت تعریف حدود یک فضا توسط ان سطح و شدت ایجاد یک زمینه بصری در مقابل سایر عناصر در فضا برای اینکه بتوانند دیده شوند می باشند همچنین بافت و وزن مخصوص مصالح کف بر چگونگی عبور بر ان اثر میگذارد
سطح دیوارهای خارجی یک بنا همراه با سطح بام نفوذ عوامل طبیعی به فضاهای داخلی را کنترل مینماید بازشوهای درون یا بین سطوح دیوارهای خارجی میزان ارتباط فضاهای داخلی را با فضاهای خارجی تعیین میکنند نحوه ترکیب سطوح دیوارهای خارجی همراه با بازشوهای انان فرم کلی بنا و میزان جسیم بودن انرا معین خواهد کرد. سطح دیوارهای خارجی که به منزله "سیمای ظاهری" یا نمای اصلی بنا محسوب میشود میتواند به عنوان بخشی از طراحی منفک شود در موقعیت شهری دیوارها که نماهای بناها را تشکیل میدهند خیابانها و فضاهای عمومی ای چون بازارها میادین و چهار راهها را تعریف میکنند.
یکی از کاربردهای مهم سطح عمودی دیوار استفاده از ان به عنوان عنصر نگهدارنده یا باربر در سیستم ساختمانی دیوار حمال می باشد. دیوارهای حمال هنگامی که برای نگهداری سقف در ردیفی موازی تنظیم شده باشند فضاهای خالی خطی ای را تعریف میکنند که قویا دارای خاصیت جهت نمایی اند .تنها برش دیوارهای حمال و ایجاد نوارهای فضائی در جهت عمود است که این فضاها می توانند به یکدیگر مربوط میشوند .
سطح دیوارهای داخلی "اطاقها" یا فضاهای یک بنا را تعریف میکنند و میبندند مشخصات بصری انها ارتباط شان با یکدیگر و اندازه و ترتیب باز شوهای درون انها چگونگی فضای موجود و میزان ارتباط ان را با فضاهای اطراف معین میکنند.
به عنوان بخشی از طراحی سطح دیوار می تواند با سطح زمین یا سقف ترکیب شود یا به صورت سطحی جدا از انها تفکیک گردد میتواند به صورت زمینه پشتی مات یا خاکستری برای سایر عناصر د رفضا عمل کند یا از نظر بصری عنصری زنده و فعال در درون فضا باشد میتواند مات بوده یا شفاف باشد تا منشا تامین دید و نور گردد.
به خاطر وجود سطح دیوار است که ما داخل یک اطاق را میبینیم ان همان لایه نازک مصالح است که مرز عمودی فضا را تشکیل میدهد ضخامت واقعی یک دیوار تنها توسط لبه های ان در قسمت باز شوی در یا پنجره مشخص میشود.در حالیکه ما با سطح کف و دیوار تماس فیزیکی داریم سطح سقف معمولا از ما فاصله بیشتری دارد و اغلب یک پدیده کاملا بصری در فضا می باشد سطح سقف می تواند منطبق با فرم بنا باشد یا سقف زیرین برای بام یا کف طبقه بالا را تشکیل دهد و بیان ننده سازه خود باشد همچنین می تواند به صورت پوسته مستقلی در درون فضا عمل نماید.
سطح سقف عمل کننده به صورت پوسته ای مستقل می تواند به نحوی ترتیب یابد که نماد سطح اسمان باشد می تواند بالا یا پایین رود تا مقیاس فضا را عوض نماید یا تقسیمات فضایی را در درون یک اطاق تعریف کند میتواند به شکلی تنظیم شود که کیفیت نور و اگوستیک را درون فضا کنترل نماید میتوان انرا به قسمی بکار برد که تاثیری در فضا نداشته یا اثر کمتری داشته باشد و یا به صورت عنصر اصلی وحدت دهنده در فضا عمل نماید

از خط به سطح
دو خط موازی میتوانند از نظر بعدی معرف یک سطح باشند تکرار یک لایه فضای خالی بین انها می تواند معرف ارتباط بعدی ئ هر چه این خطوط به یکدیگر نزدیک تر باشند احساس سطح قوی تر است و تکرار مجموعه ی خطوط موازی به درک ما از سطح کمک می کند مانند یک ردیف ستون که معرف یک سطح و دیواری باز و منفصل در محل می باشد.

عناصر خطی معرف سطوح
ردیف ستونها برای معرفی سطح نمای بناها بکار میروند به خصوص در ساختمتنهای عمومی که مشرف به فضاهای بزرگ هستند. و نقش پوششی داشته

از خط به سطح
دو خط موازی میتوانند از نظر بعدی معرف یک سطح باشند تکرار یک لایه فضای خالی بین انها می تواند معرف ارتباط بعدی ئ هر چه این خطوط به یکدیگر نزدیک تر باشند احساس سطح قوی تر است و تکرار مجموعه ی خطوط موازی به درک ما از سطح کمک می کند مانند یک ردیف ستون که معرف یک سطح و دیواری باز و منفصل در محل می باشد.

عناصر خطی معرف سطوح
ردیف ستونها برای معرفی سطح نمای بناها بکار میروند به خصوص در ساختمتنهای عمومی که مشرف به فضاهای بزرگ هستند. و نقش پوششی داشته و بی نظمی های داخلی را می پوشاند ستونها علاوه بر عهده دار بودن نقش سازهای و نگهدارنده سطوح بام میتوانند ارتباط تقسیمات داخلی را با فضاهای اطراف میسر سازند و عناصر خطی عمودی و افقی با یکدیگر میتوانند معرف حجمی از فضا باشند و فرم هر حجمی فقط به وسیله ترکیب عناصر خطی معین شود

سطح
از امتداد خط (به غیر از جهت اصلی خود) سطح را به وجود می اورد و دارای طول و عرض بوده و فاقد عمق می باشد در شکل گیری یک تر کیب بصری سطح حدود یا مرزهای یک حجم را تعریف می کند و سطح به عنوان عنصری کلیدی در دانش طراحی معماری می باشد سطوح در معماری احجام سه بعدی فرم و فضا را تعریف می کنند خصوصیات هر سطح اندازه شکل رنگ و بافت ان می باشد.
انواع کلی سطح که در طراحی به کار میروند عبارتند از:1-سطح سقف-ماننند سطح بام کهمحافظ اصلی ساختمان از عوامل طبیعی هوا سر پوش و سر پناهها در فضای معماری 2-سطح دیوار-سطح عمودی ذیوار در تعریف بستن فضا از نظر بصری فعال تر می باشد3-سطح کف سطح زمین از نظر فیزیکی بپایه و از نظر بعدی تکیه گاه فرم ساختمانی می باشد

عناصر سطح گونه در معماری
سطح زمین در منتها نگهدارنده کلیه ساختمانهای معماری است و اصولا خواص توپو گرافیک سطح زمین با شرایط اب و هوای محل به فرم ساختمانی که در ان محل احداث میشود اثر می گذارند.ساختمانه میتواند پایین تر از زمین (در زمین فرو رود)یا بر روی سطح زمین یا بالاتر از سطح زمین قرار گیرد.یا بهطور کلی سطح زمین میتواند در شرایطی باشد که فرم را تحت تاثیر و انرا تغییر دهد مثلا میتواند بالا بیاید و نماینگر یک محل مقدس یا مهم باشد یا میتواند گور شده و سپری برای عوامل طبیعی باشد و اگر مسطح باشد میتواند یک سکوی مناسب برای اجرای بنا باشد.

سطح کف نیز میتواند پله پله بوده و یا اختلاف سطح در کف وجود داشته باشد و کف را برای احجام مختلف دارای هویت نماید و مقیاس یک فضا در کف را بشکند سکوها در کف برای نشستن -نگاه کردن و برای نمایش ایجاد میشود که میتواند بقدری بالا بیاید تا مکانی مقدس را تعریف نماید و یکی از عناصر بسیار مهم در طراحی میباشد فرم رنگ شکل و بافت سطح کف تعیین کننده شدت تعریف حدود یک فضا توسط ان سطح و شدت ایجاد یک زمینه بصری در مقابل سایر عناصر در فضا برای اینکه بتوانند دیده شوند می باشند همچنین بافت و وزن مخصوص مصالح کف بر چگونگی عبور بر ان اثر میگذارد
سطح دیوارهای خارجی یک بنا همراه با سطح بام نفوذ عوامل طبیعی به فضاهای داخلی را کنترل مینماید بازشوهای درون یا بین سطوح دیوارهای خارجی میزان ارتباط فضاهای داخلی را با فضاهای خارجی تعیین میکنند نحوه ترکیب سطوح دیوارهای خارجی همراه با بازشوهای انان فرم کلی بنا و میزان جسیم بودن انرا معین خواهد کرد. سطح دیوارهای خارجی که به منزله "سیمای ظاهری" یا نمای اصلی بنا محسوب میشود میتواند به عنوان بخشی از طراحی منفک شود در موقعیت شهری دیوارها که نماهای بناها را تشکیل میدهند خیابانها و فضاهای عمومی ای چون بازارها میادین و چهار راهها را تعریف میکنند.
یکی از کاربردهای مهم سطح عمودی دیوار استفاده از ان به عنوان عنصر نگهدارنده یا باربر در سیستم ساختمانی دیوار حمال می باشد. دیوارهای حمال هنگامی که برای نگهداری سقف در ردیفی موازی تنظیم شده باشند فضاهای خالی خطی ای را تعریف میکنند که قویا دارای خاصیت جهت نمایی اند .تنها برش دیوارهای حمال و ایجاد نوارهای فضائی در جهت عمود است که این فضاها می توانند به یکدیگر مربوط میشوند .
سطح دیوارهای داخلی "اطاقها" یا فضاهای یک بنا را تعریف میکنند و میبندند مشخصات بصری انها ارتباط شان با یکدیگر و اندازه و ترتیب باز شوهای درون انها چگونگی فضای موجود و میزان ارتباط ان را با فضاهای اطراف معین میکنند.
به عنوان بخشی از طراحی سطح دیوار می تواند با سطح زمین یا سقف ترکیب شود یا به صورت سطحی جدا از انها تفکیک گردد میتواند به صورت زمینه پشتی مات یا خاکستری برای سایر عناصر د رفضا عمل کند یا از نظر بصری عنصری زنده و فعال در درون فضا باشد میتواند مات بوده یا شفاف باشد تا منشا تامین دید و نور گردد.
به خاطر وجود سطح دیوار است که ما داخل یک اطاق را میبینیم ان همان لایه نازک مصالح است که مرز عمودی فضا را تشکیل میدهد ضخامت واقعی یک دیوار تنها توسط لبه های ان در قسمت باز شوی در یا پنجره مشخص میشود.در حالیکه ما با سطح کف و دیوار تماس فیزیکی داریم سطح سقف معمولا از ما فاصله بیشتری دارد و اغلب یک پدیده کاملا بصری در فضا می باشد سطح سقف می تواند منطبق با فرم بنا باشد یا سقف زیرین برای بام یا کف طبقه بالا را تشکیل دهد و بیان ننده سازه خود باشد همچنین می تواند به صورت پوسته مستقلی در درون فضا عمل نماید.
سطح سقف عمل کننده به صورت پوسته ای مستقل می تواند به نحوی ترتیب یابد که نماد سطح اسمان باشد می تواند بالا یا پایین رود تا مقیاس فضا را عوض نماید یا تقسیمات فضایی را در درون یک اطاق تعریف کند میتواند به شکلی تنظیم شود که کیفیت نور و اگوستیک را درون فضا کنترل نماید میتوان انرا به قسمی بکار برد که تاثیری در فضا نداشته یا اثر کمتری داشته باشد و یا به صورت عنصر اصلی وحدت دهنده در فضا عمل نماید

انواع عناصر سطحی و خطی در ETABS



 

 

1.     انواع عناصر سطحی

 

عناصر سطحی به 4 نوع زیر تقسیم می شوند:

 

 

·         عنصر دیوار (Wall) : در صورتیکه عنصر سطحی در صفحه XZ یا YZ قرار داشته باشد بعنوان عنصر Wall یا دیوار شناخته می شود.

·         عنصر کف سازه ای (Floor) : در صورتیکه عنصر سطحی در صفحه XY قرار داشته باشد بعنوان عنصر Floor یا کف سازه ای شناخته می شود.

·         عنصر رامپ (Ramp) : در صورتیکه عنصر سطحی رسم شده در هیچکدام از صفحات حالات قبل نباشد(عنصر بصورت مایل ترسیم شده باشد.) بعنوان عنصر Ramp یا رامپ شناخته می شود.

·         عنصر تهی (Null) : در صورتیکه در حین ترسیم هیچ مشخصه ای به عنصر سطحی اختصاص داده نشود این عنصر بعنوان یک عنصر Null یا تهی در نظر گرفته می شود.

 

نکته: عناصر سطحی تعریف شده در بالا دارای یکی از خصوصیات دیوار،دال یا سقف مرکب هستند.اما عنصر نوع Null دارای هیچکدام از این خصوصیات نیست.

 

 

 

 

2.     انواع عناصر خطی

 

 

 

عناصر خطی به 4 نوع زیر تقسیم می شوند:

 

 

 

·         عنصر ستون (Column) : در صورتیکه عنصر خطی موازی محور Z رسم شود بعنوان عنصر ستون در نظر گرفته می شود.

·         عنصر تیر (Beam) : در صورتیکه عنصر خطی در صفحه XY قرار داشته باشد (افقی باشد) بصورت عنصر تیر در نظر گرفته می شود.

·         عنصر بادبند (Brace) : در صورتیکه عنصر خطی ترسیم شده افقی یا قائم نباشد (بصورت مایل ترسیم شده باشد.) بعنوان عنصر بادبندی در نظر گرفته می شود.

·         عنصر تهی (Null) : در صورتیکه در هنگام ترسیم هیچ مقطعی به عنصر خطی اختصاص نیابد این عنصر بعنوان یک عضو تهی در نظر گرفته می شود.

 

 

 

نگارنده رضا سپهوند